အၾကြင္းမဲ့ ခံစားမႈ ရင္ဖြင့္ခ်က္

ေၾသာ္... ကၽြန္မ blog မွာ posts ေတြ မတင္ျဖစ္တာ အေတာ့္ကို ၾကာေနပါျပီ... ကၽြန္မ ကို ခြင့္လႊတ္ၾကပါ... အားေပးတဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ အခ်ိန္တိုင္း update မလုပ္ႏိုင္တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးေစလိုပါတယ္...

ကၽြန္မ ဒီ blog ေလးကို စတင္ လုပ္ခဲ့စဥ္က ကၽြန္မ ဘ၀၊ အေျခအေနက အေတာ့္ကို အသားက်ေနျပီ...လႈပ္ရွားေနရရင္းနဲ႕ကို ကၽြန္မ ဒီ blog ေလးကို create လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ... အခုေတာ့ ကၽြန္မ ေ၀ဒနာေတြကို ရင္မွာပိုက္ျပီး... ေလာကဒဏ္ရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ ရိုက္ခ်က္ အျပင္းစားကို ကၽြန္မ မရႈမလွကို ခံစားေနရျပီ...

ကၽြန္မ လူ႔ ေလာကၾကီးနဲ႕ အေ၀းဆံုး တစ္ေနရာကို ထြက္ခြာ သြားခ်င္တယ္...ကၽြန္မ ဘာေတြကို လုပ္ရမလဲ...အဆင္ေျပခ်င္တယ္...ကၽြန္မ အိပ္မက္ေတြ လက္ေတြ႔နဲ႕ တစ္ထပ္တည္း က်ခ်င္တယ္... ကၽြန္မ ငိုေၾကြးမႈေတြကို မလိုလားဘူး... ကၽြန္မ ဆိုး၀ါးတဲ့ ေလလြင့္မႈကိုလည္း မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ဘူး....ဒါေပမယ့္ ရွင္... အခုေတာ့ ကၽြန္မ တကယ့္ကို အဆင္မေျပမႈေတြကို လက္၀ယ္ပိုက္ေနရျပီရွင္...

ကၽြန္မ မိသားစုအတြက္ ကၽြန္မ မာန၊ အရွက္၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ေအာင့္အီးေနရတယ္ရွင္... ကၽြန္မ တကယ့္ကို ရုန္းထြက္ခ်င္ျပီ... တကယ္ပါ... ကၽြန္မကို ကူညီပါအုံး... ကၽြန္မေလ အခု အလုပ္ရွာတယ္... အဆင္မေျပဘူး... ေက်ာင္းစာလုပ္တယ္... စိတ္ေလေနတယ္..စာေတြ မမွတ္မိဘူး... အိမ္မွာေနတယ္... လူေတြကို စိတ္နဲ႕ မေတြ႔ဘူး... ကၽြန္မ မိဘအတြက္ တစ္ခုခု လုပ္ေပးခ်င္တယ္... ျဖစ္မလာဘူးကြာ...

ကၽြန္မ တကယ့္ကို ငိုခ်င္တယ္ကြာ... ဒါေတြ အားလံုးက ရုန္းထြက္ခ်င္ျပီ... ကၽြန္မ ေလာကၾကီးနဲ႕ အေ၀းဆံုးကို ထြက္ေျပးခ်င္တယ္... ကၽြန္မ ခြန္အားရွိသေလာက္ အားလံုးကို တြန္းလွန္ ေခ်ဖ်က္ခ်င္တယ္... ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ... ကၽြန္မကို လမ္းညႊန္ပါေနာ္...

ကၽြန္မ ေလာကရဲ႕ စည္းစိမ္၊ ေလာကရဲ႕ ရသ၊ ေလာကရဲ႕ တရားမွ်တမႈေတြကို ကၽြန္မ သိေနပါျပီ... ကၽြန္မ အေတာ္ေလးကို ရင့္က်က္သင့္ေနပါျပီ ရွင္.... ဒါေပမယ့္ ဆိုးတာက ကၽြန္မ အဲဒီ့ အထိ မေရာက္ႏိုင္ေသးတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ ဘ၀ကို ကၽြန္မ အေတာ္စိတ္ပ်က္ေနျပီ...ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ....ဘာလုပ္ရမလဲရွင္.....